عشقبازي....

 

                                         

عشق بازي به همين آسانيست...

كه گلي با چشمي        بلبلي با گوشي          رنگ زيباي خزان با روحي

نيش زنبور عسل با نوشي        كار همواره باران با دشت

برف با قله كوه           رود با ريشه بيد            باد با شاخه و برگ

ابر عابر با ماه              چشمه اي با آهو بركه اي با مهتاب

و نسيمي با زلف        دو كبوتر با هم         و شب و روز و طبيعت با ما

عشقبازي به همين آسانيست...

شاعري با كلماتي شيرين         دست آرام و نوازش بخش بر روي سري

پرسشي از اشكي          و چراغ شب يلداي كسي با شمعي

و دل آرام و تسلا              و مسيحاي كسي با جمعي

عشقبازي به همين آسانيست...

كه دلي را بخري                   بفروشي مهري       

  شادماني را حراج كني              رنجها را تخفيف دهي      

  مهرباني را ارزاني عالم بكني     و بپيچي همه را لاي حرير احساس        

  گره عشق به آنها بزني         مشتريهايت را با خود ببري تا لبخند

عشقبازي به همين آسانيست...

هر كه با پيش سلامي در اول صبح      هر كه با پوزش و پيغامي با رهگذري

هر كه با خواندن شعري كوتاه با لحن خوشي

نمك خنده بر چهره در لحظه كار          عرضه سالم كالاي ارزان به همه

لقمه نان گوارايي از راه حلال              و خداحافظي شادي در آخر روز

و نگهداري يك خاطره خوش تا فردا    و ركوعي و سجودي با نيت شكر

عشقبازي به همين آسانيست...

                                                             شادروان مجتبي كاشاني 

 

 

مـــــــــــــــــــــــــــــــادر

         فرشته ای به نام مــــــادر

                                   

 کودکي که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسيد:مي گويند فردا شما مرا به زمين مي فرستيد،اما من به اين کوچکي وبدون هيچ کمکي چگونه مي توانم براي زندگي به آنجا بروم؟                                  

 خداوند پاسخ داد:در ميان تعداد بسياري از فرشتگان،من يکي را براي تو در نظر گرفته ام، او از تو نگهداري خواهد کرد.

اما کودک هنوزاطمينان نداشت که مي خواهد برود يا نه: اما اينجا در بهشت، من هيچ کاري جز خنديدن و آواز خواندن ندارم و اين ها براي شادي من کافي هستند.

 خداوند لبخند زد: فرشته تو برايت آواز خواهد خوان دو هر روز به تو لبخند خواهد زد تو عشق او را احساس خواهي کرد و شاد خواهي بود.

کودک ادامه داد: من چگونه مي توانم بفهمم مردم چه ميگويند وقتي زبان آنها را نمي دانم؟.

.خداوند او را نوازش کرد و گفت: فرشتهّ تو، زيباترين و شيرين‌ترين واژه هايي را که ممکن است بشنوي در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوري به تو ياد خواهد داد که چگونه صحبت کني.

کودک با ناراحتي گفت: وقتي مي خواهم با شما صحبت کنم ،چه کنم؟

اما خدا براي اين سوال هم پاسخي داشت: فرشته ات دست هايت را در کنار هم قرار خواهد داد و به تو ياد مي دهد که چگونه دعا کني.

کودک سرش را برگرداند و پرسيد: شنيده ام که در زمين انسان هاي بدي هم زندگي مي کنند،چه کسي از من محافظت خواهد کرد؟

:فرشته ات از تو مواظبت خواهد کرد ،حتي اگر به قيمت جانش تمام شود.

کودک با نگراني ادامه داد: اما من هميشه به اين دليل که ديگر نمي توانم شما را ببينم ناراحت خواهم بود.

خداوند لبخند زد و گفت: فرشته ات هميشه دربارهّ من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت،گر چه من هميشه در کنار تو خواهم بود.

در آن هنگام بهشت آرام بود اما صداهايي از زمين شنيده مي شد

کودک فهميد که به زودي بايد سفرش را آغاز کند.او به آرامي يک سوال ديگر از خداوند پرسيد:خدايا !اگر من بايد همين حالا بروم پس لطفآ نام فرشته ام را به من بگوييد..

خداوند شانه او را نوازش کرد و پاسخ داد:نام فرشته ات اهميتي ندارد،مي تواني او را

*** مـــــــــــــــــادر***

صدا کني

خانه نور ...

 

خانه ای خواهم ساخت

                   آسمانش آبی باز باشد پنجره اش به پذیرایی نور

ساحت باغچه اش پر ز نسیم حوض ماهی پر آب

                   قامت پاک درختانش سبز و تو زا خواهم خواند

                                   که کنارم باشی

سینه آینه تصویر تو را میجوید که در آیی چون نور

                                   تو بدین خانه بیا

                  در خیابان امید کوچه باور سبز نبش میدان صبوری

آنجا خانه ای خواهی یافت

                  سر در خانه چراغی روشن روی سکوئی گلدان گلی

در دل خانه اجاقی دلگرم با حضور تو در این خانه 

                              چه جشنی برپاست

                   آسمان شب این خانه پر از چشمک و مهتاب

نسیم ناودانش پر ز موسیقی آب

                        ای سر آغاز امید

                                       تو بدین خانه درآ

               من به دیدار تو می اندیشم و به آرامش بودن با تو. 

                  

پندار دوستی ...

 

                                              

من گمان میکردم

                   دوستی مثل سروی سرسبز هر فصلش همه آراستگیست

من چه میدانستم

                   هیبت باد زمستانی هست

من چه میدانستم

                  سبزه یخ میزند از سردی دی سبزه می پژمرد از بی آبی

من چه میدانستم

                  دل هر کس دل نیست قلبها صیقلی از آهن و سنگ

                  قلبها بی خبر از عاطفه اند 

سخن از مهر من و جور تو نیست

                  سخن از متلاشی شدن دوستیست و

                                      عبث بودن پندار سرور آور مهر.

                                                                         حمید مصدق

                                                                                                                 

خیال خوب ...

 

            

               هنوز هم برای من تو مثل یک خیال خوب

                          شبیه آرامش عشق        غرور یک ستایشی

هنوز هم برای من از آسمان رسیده ای

                          زلال و آبی و رها            به رنگ پاک ابرها

که از خدای آسمان به قلب من نشسته ای

هنوز هم برای من تو حس خوب بودنی

                            پر از طنین امن عشق خود مقدس منی

هنوز هم برای من از آسمان رسیده ای

                        عمیق و آبی و شریف         وسیع و سبز و سربلند

که می رسانی ام به اوج

                           و می نشانی ام به نور

                                                   و می سپاری ام به عشق

                                                              مهین رضوانی فرد

 

به تو ...

 

وقتی به تو فکر میکنم انگار به یه ستاره درخشان تو دل تاریک آسمون نگاه میکنم نمیخواد دنبالت بگردم چون بهم چشمک میزنی و خود نمایی میکنی نا خود آگاه نگاهم به نگاهت گره میخوره.

تو هستی همه جا هستی توی فکرم توی قلبم توی نگاهم همه جا.

وقتی به چشات خیره میشم برق شادیرو توی نگاهم میبینی؟ صدای قلبمو میشنوی؟ سردی و لرزش دستامو احساس میکنی؟

شبها از دلهره اینکه نکنه گمت کنم خوابم نمیبره میترسم از یادم بری یا وقتی چشامو میبندم توی نگاهم گم بشی یا اینکه آروم از قلبم فرار کنی. نمیخوام به غل و زنجیر بکشمت میخوام بهم پایبند باشی میخوام خودت باشی خودت بمونی.

حتی میترسم وقتی دلتنگتم برات گریه کنم واهمه دارم از اینکه همراه اشکام از چشام فرار کنی.

دلم نمیخواد مشت گره خوردمو باز کنم میترسم گرمی دستات از دستم فرار کنه.

به هیچی فکر نمیکنم میترسم بین پریشان حالی و اغتشاش فکرم گمت کنم.

دلم نمیخواد هیچ صداییرو بشنوم میترسم طنین دلنواز صدات از یادم بره.

هیچکسو توی قلبم راه نمیدم واهمه دارم جای تورو بگیره وقتی بهت فکر میکنم توی طپشهای قلبم حست میکنم چون برام مقدسی چون ایمان منی.

کاش میدونستی و باور میکردی چقدر دور بودن از تو برام سخته.    

         

کاش بهم یه یادگاری داده بودی که میتونستم بندازمش دور تا دیگه بهت فکر نکنم اما تو ماندگارترین یادگاریرو به من دادی عشقتو دادی که توی صندوقچه قلبم قایمش کردم وبهش قفل زدم و کلیدشو گم کردم حالا دیگه نمیتونم بندازمش دور تا ابد همونجا می مونه و با هر طپش قلبم بهم یادآور میشه من اینجام همون یادگاریه.

حتی وقتی میخوام فراموشت کنم تا میخوام به نگاه یکی دیگه خیره بشم لرزش هولناک سینم تورو به یادم می یاره.

هنوز یک سوال توی ذهنمه و داره آزارم میده هیچوقت جوابمو ندادی یادگاری منو چیکار کردی؟ اونو نگهش داشتی یا محبت یکی دیگه قفل دلتو باز کرد و اونو دزدید.

اما من ایمان دارم که تورو دارم حتی اگه تو دیگریرو داشته باشی.

نمیخوام بگم بی وفایی چون نیستی

نمیگم نامهربونی چون مهربونی

نمیگم عاشق نیستی چون نگاهت صادقه

نمیگم پایبندم نیستی چون هنوز آخرین قطره اشکتو به یاد دارم که چقدر شفاف بود به زلالی نگاهت و پاکی قلبت.

من همه چیزمو از تو دارم قلبمو احساسمو لبخندمو غصه هامو گریه هامو و وقتی من همه اینارو دارم یعنی عاشقم عشق دارم و وقتی عشق توی قلبم دارم یعنی خدارو دارم و وقتی خدارو دارم یعنی همه چیزو دارم یعنی تورو دارم.

اگه بخوان منو به جرم پرستیدن تو مجازات کنن و توی جهنم حبسم کنن گرمای چنین جاییرو گرمای عشق تو تلقی میکنم و ذره ذره های وجودمو که به خاطر تو شکل گرفته باز هم بخاطر تو به دست آتش می سپارم تا حس کنم این حس ملکوتیرو.

                                                         مهسا

                                                                                                                                      

و اما عشق...

 

  عشق یعنی فریاد پر راز سکوت

 عشق یعنی گشتن پی سر وجود

                                      عشق یعنی من تو را پیدا کنم

                                      با حضورت خود را معنا کنم

عشق یعنی من کنارت ما شویم

راهی بی راهی فردا شویم

                                     عشق یعنی روح تو جانم شود

                                     ورد سینه ات نگهبانم شود

عشق یعنی رنگ خونین شقایق

سیلی از انتظار جانسوز دقایق

                                     عشق یعنی من تو را در حس خود گم کنم

                                     من تو را در قلب خود پیدا کنم

عشق یعنی فرار لحظه های با تو بودن

اندک اندک شعر تلخ جدایی را سرودن

                                      عشق یعنی من تو را دارم غرور افتخار

                                      بی تو یعنی حس قشنگ انتظار

              

                             

                 

عشق یعنی گاهی تلخ چون هلاهل

مثل دلتنگیه غروب ساحل

                                    عشق یعنی گاهی شیرین چون انگبین

                                     مثل بود یک فرشته روی زمین

عشق یعنی نیستم تو مرا هستی ببخش

با حضور چون شرابت مرا مستی ببخش

                                     عشق یعنی ایمان صداقت

                                      گرمی دستان تو با تو رفاقت

عشق یعنی نگاه پاک یک عاشق به معشوق

مثل سادگی لیلا و مجنون

                                   عشق یعنی رفتن به اوج آسمان چون قاصدک

                                   همنشینی با یک گل چون شاپرک 

عشق یعنی خاطره از لحظه های ناب ناب

مثل مستی پس از نوش شراب

                                      عشق یعنی سینه ات ماوای من

                                      لرزش دست من و آوای من

عشق یعنی گم شدن پیدا شدن گریه خنده

عشق یعنی عقل بازنده دل برنده

 

                                                          مهسا